ความหมายข้างต้น ไม่ได้หมายความถึงว่า

"เนมจะเลิกชอบญี่ปุ่นแล้วมาบ้าเกาหลีนะ"

เหมือนช่วงนี้ทุกคนเข้าใจผิด ฮ่าๆๆ ...

แค่ตอนนี้ความบ้ามันลดลง ... ซึ่งก็ดีกับตัวเอง

เพราะว่าจริงๆ พยายามลดความบ้ามานานแล้ว

คนเรา ยังไงความฝันกับความจริงมันก็เป็นเหมือนเส้นขนานกัน

ไม่มีทางที่จะรักยามะพีข้างเดียวตลอดไปได้หรอกเนอะ...

แบบนั้นมีแค่ตัวเองที่จะเสียใจเอง

อยากเปลี่ยนตัวเองจากที่รักยามะพี มาเป็นแค่แฟนคลับที่ติดตามผลงานเท่านั้น

แต่ดูเหมือนยากชะมัด ... ขอบคุณฮยองจุนที่ทำให้เพลาๆ ยามะพีลงมาได้

....

ตอนนี้รู้สึกว่าจะต้องโตขึ้นกว่าเดิมให้ได้

เพราะงั้นจะติดอยู่กับความฝันตลอดไปไม่ได้อีกแล้ว

พยายามจะยอมรับกัยหลายๆ อย่างที่ไม่ได้ชอบ ไม่ได้สนใจให้มากขึ้น

แล้วก็เปิดใจให้มากขึ้น ...พอมองโลกกว้างขึ้นมา

มันก็ทำให้รู้สึกดีกว่าแต่ก่อนนะ

....

ตอนนี้จะพยายามหาสิ่งดีๆ ให้ชีวิต

จะไม่จมอยู่กับยามะพีทั้งวันหล่ะ ... จะต้องหาสิ่งอื่นๆ ที่มันน่าสนใจ

และได้อะไรกับชีวิตทำบ้าง

เหมือนกับที่ยามะพีทำหล่ะนะ

เค้าตามหาความฝันที่เกิดขึ้นมาเรื่อยๆ ตลอดเวลา

มันดูมีความสุขนะ

ได้ทำอะไรเพื่อตัวเอง แล้วมันก็ดีกับตัวเอง

...

เพราะงั้นตอนนี้ จะไฟท์เรื่องญี่ปุ่นหล่ะ

จะตั้งใจเรื่องเรียนให้มากกว่านี้ เพราะบางทีมันไม่ได้ขึ้นอยู่กับสมองอย่างเดียว

มันอยู่ที่ความพยายามของคนด้วย

ตราบใดที่ยังทำไม่เต็มที่ ผลก็คงออกมาไม่ดีเหมือนที่หวัง...

แล้วก็เดือนหน้าซึ่งอีกไม่นานก็จะถึงแล้ว

เนมจะไปลงเรียนเต้นหล่ะ

มีน้องเค้าจะไปเรียนด้วยหล่ะ

คราวนี้จะผอมลงรึป่าวเนี่ย ฮ่าๆๆๆ

โดนแม่ทักไปช่วงสงกรานต์เองว่าเหมือนผอมลง

...สงสัยไม่ค่อยได้กินข้าวมั๊ง ...

เป็นโรคเครียด ... อากาศร้อนไม่พอ ชีวิตมันดูแย่ๆ ยังไงไม่รู้ ...

 

...

ตอนนี้จะเริ่มต้นใหม่ ... จะพยายามจัดตารางชีวิตใหม่

จะพยายามจัดห้องใหม่

จะพยายามเป็นเนมคนใหม่  ฮ่าๆๆ

((จะพยายามจริงๆ นะ))

 

 

อยากรู้จังเลย...

ผ่านมาแล้วเกือบ 3 อาทิตย์

แต่ยังไม่เข้าใจความหมายของคำว่าปิดเทอมเลย

ปิดตรงไหนฟร่ะ?? ...

ตอนนี้รู้สึกเหนื่อยเหมือนช่วงสอบชะมัดยาดเลย

กลับมาเป็นหมดแรงทุกวัน

ไม่มีแรงทำอย่างอื่น

เหมือนช่วงทุ่มอ่านหนังสือสอบยังไงยังงั้นเลย

เพียงแต่ว่าคราวนี้ไม่ต้องอ่านหนังสือ แต่ทำอย่างอื่นแทน... เหอะๆ

คล้ายๆ โปรเจคระยะสั้น

 

อยากจะพัก

อยากจะนอนทั้งวันซักวันนึง

คิดมาตั้งแต่ก่อนสอบ จนตอนนี้ก็ยังไม่ได้ทำ

แต่ก็รู้สึกไม่เสียดายนะ

เพราะเหมือนว่าได้ทำอย่างอื่นที่อยากทำมากมาย

ทำจนหมดได้ภายใน 2 อาทิตย์กว่าๆเนี่ยหล่ะ (งงเลย ทำได้ไง)

ผลเลยมาตกอยู่ตอนนี้ เหนื่อยมากมาย เหอะๆ

 

ตอนนี้กะลังวางแพลนใหม่ๆ อยู่ ...

(ขอข้ามไปหล่ะกัน)

 

อยากนอนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนซัก 1 สัปดาห์

แต่คงหมดหวัง

จันทร์นี้เริ่มเรียนซัมเมอร์หล่ะ ฮ่าๆๆๆ (หัวเราะซ้ำเติมตัวเอง)

สะใจหล่ะคราวนี้

เรียนมันตั้งแต่ 9 โมง ยันสี่โมงเย็น(ถ้าอาจารย์ให้เรียนนะ ฮ่าๆๆ)

ตายเป็นศพคาซัมเมอร์นี้หล่ะ ฮ่าๆๆ

 

สติแตกแล้ว

ไปนอนดีกว่า

พรุ่งนี้เรียนญี่ปุ่นแต่เช้า

(ความรู้สึกไม่เหมือนปิดเทอมจริงๆ ด้วย TT^TT)

 

เดือนมีนาคมที่กำลังจะถึงนี้

มี plan อะไรไว้มากมาย

ตั้งแต่ช่วงต้นเดือน ... ก็คือ "การสอบ"

เนมสอบนะฮับทุกคน ...

6 - 9 มีนาคม สอบติดกันเรื่อง 4 วัน

แต่ละวิชายากมากมาย o(TT^TT)o

ใครเป็นคนวางตารางสอนเนี่ย?? โฮๆๆ ...

ใจร้ายซะไม่มีเลยเชียว

 

แต่ว่าหลังจากนั้น ตอนแรกพี่นุ่นกะลังช่วยยุยงแม่ให้ไปเที่ยวญี่ปุ่นกัน

ฉลองที่นานๆ ทีพี่น้องจะปิดเทอมตรงกัน ...

แต่แล้วววว ไม่อยากเชื่อเลยทุกคนนนน

มาโกโตะกะจุงกิจะมาไทยเดือนมีนา

โฮกกกกกกกกกกก

อยากตาย ข้าพเจ้าอยากตาย

เงินกินข้าวจะไม่เหลือ เพราะเอาไปบูชาเทพเจ้าปลาทองเกือบหมดแล้ว

ทำม๊ายยยยยยยย ทำกันได้นะ

 

ภาวนาอย่ามาพร้อมกัน

แล้วก็อย่ามาตรงกะเค้าสอบนะ (ก่อนสอบก็ไม่เอานะเฟร้ยยย)

 

ไปและ

ช่วงนี้ เหนื่อยใจ เหนื่อยกาย

อยากไปเล่นบันจี้ จัมพ์ซักรอบแถวๆ โตเกียวโดม(เพื่อ?)

จน เครียด ติดเอฟฟฟฟฟ (ฮืออออ)

 

 

 

 

 

 

กลับมาอยู่เพชรบูรณ์แล้วฮับตอนนี้...

ได้ข่าวว่าเค้าเปิดเทอมไปหมดแล้ว ไอ้นี่ยังแกล่วอยู่เลย ฮ่าๆๆ

เปิดเทอมสัปดาห์หน้าหล่ะ

งื้อออ ถึงจะเปิดช้ากว่าคนอื่น แต่เค้าก็ปิดทีหลังคนอื่นเกือบครึ่งเดือนเชียวหล่ะ

ทำไมมันน่าเศร้าอย่างนี้

 

ปีหน้าคาดว่าไม่ได้กลับบ้านอย่างแน่นอน

ปิดเทอม 1สัปดาห์

เพราะกีฬามหาลัยโลกหล่ะ

TT0TT

 

 

* * *

 

คิดถึงกทม.เว้ยยยยยยยยยยยย

(ได้ข่าวว่าไม่ใช่บ้านซะหน่อย)

ทีตอนอยู่ที่โน่น ไม่เคยคิดถึงบ้าน เหอะๆๆ

คงเพราะว่า ที่ที่เป็นที่ของเนมจริงๆ มันอยู่ที่กทม.หล่ะ

กลับมาบ้าน ของที่เป็นของตัวเอง แทบไม่มีแล้ว

เหลือแต่แปรงสีฟันแค้อันเดียว เหอะๆ...

 

แต่ก็ดีใจนะ ที่ได้กลับมาที่บ้าน

(แค่แอบคิดถึงโซฟาที่ใช้พักพิงมานานแสนนาน...)

 

งืมๆๆ เดี๋ยววันศุกร์ก็จะกลับไปแล้วหล่ะนะ

เหมือนไปเรียนมธ แล้วกลับคอนโดตอนส.-อา.อ่ะหล่ะ

 

((งืมๆๆๆๆ ไรอันนนนนนหล่อออออ))

(((คิดถึงยามะพีๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆสุดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ)))

เวลากำลังเดินไปเรื่อยๆ

 

ตลอดเวลาที่เรายังคงมีชีวิตอยู่ ยังต้องการอากาศเพื่อหายใจ

เวลาก็ผ่านไปเรื่อยๆ

 

..

....

 

แต่รู้สึกอะไรรึป่าว ?

 

เวลาเดินไปข้างหน้า

ตัวเราเองหล่ะ ก้าวไปข้างหน้าเหมือนเวลารึป่าวนะ

รึว่าหยุดอยู่ที่เดิม

 

แต่ว่าในอีกทางหนึ่ง

อาจจะกำลังเดินถอยหลังอยู่ก็ได้

 

เพราะรู้สึกถึงความไม่ปลอดภัยที่จะก้าวต่อไป

ทำให้ก้าวขาไม่ออกขึ้นมา

รึไม่ก็กำลังหลงทาง ไปไหนไม่ถูก

 

แต่ถ้าลองก้าวต่อไปข้างหน้า

มันก็ดีกว่าอยู่เฉยๆ ให้เวลาผ่านไป

เพราะคงไม่มีอะไรที่ดีขึ้นมาหรอก ถ้าไม่ทำอะไร

เพราะฉะนั้น ก้าวไปข้างหน้าด้วยความเชื่อมั่นว่าจะเจอสิ่งที่ดีกว่า

นั่นคงเป็นสิ่งที่ดีที่สุดหล่ะนะ ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ต้นเดือนกันยานี้วุ่นวายมากมาย

ทำอะไรหลายอย่างมากๆ จนเหมือนกับว่า

อย่างนั้นหล่ะนะ

 

เริ่มตั้งแต่วันที่ 1 กย. "มาโกโตะมาไทย"

จิ๊บโทรมาบอกข่าว เพราะคุณแม่ไปรับมาโกโตะมา

แล้วโทรมาพูดให้ลูกตัวเองอิจฉาเล่น

ตามด้วยวันที่ 2 กย.

เช้า สอบ AC201 - midterm 2 ยากมากกกกก

แต่ไม่มีเวลามาเครียด รีบบึ่งมาสยาม เพราะวันนี้มีงานที่โตคิว

จะมาเชียร์ S.O.S. B.E.แล้วก็ Kisz 

ที่อุตส่าห์ดวงบังเอิญขึ้นติดกันพอดี

 

ทิชาน่ารักมากมาย

หมิวก็ไอบะได้ใจ ตะโกนเรียกจนเสียงแหบกันไปข้างนึง

กรี๊ดเหมือนกับไอบะขึ้นเวทีมาเองซะง้านนน

ส่วนกี๋ วันนี้แห้วหายไป ... แต่ว่าถึงอย่างนั้น

วันนี้นิโนะบ้าพลังได้อย่างน่าทึ่ง จนทำให้ได้ข้อสรุปว่า"เมา" ฮ่าๆๆ

พี่โกะ น่ารักมากกกก แต่เหมือนกันว่าจะหลุดเข้าโลกส่วนตัวไปแล้ว

เพราะว่าขนาดเนมอยู่ติดเวที พี่โกะยังไม่มองเลย กระซิกๆๆ

พี่โกะไม่เห็นเค้าหล่ะ

ส่วนพี่เฮฟ ออร่ามากกกกก

น่าเสียดายที่เมมการ์ดเต็มตอนถ่ายคิตโตะ

เพราะงั้น วันนั้นเลยถ่ายคิสสึไม่ได้เลยซักรูป TT TT

 

พอเข้าวันที่ 3 กย.

วันนี้ไปกรี๊ดดดดดดดดมาโกโตะ

เสียเงินซื้อของหน้าคอนของมาโกโตะที่แบกมาขายถึงไทยไป 1500 บาท

แต่ก็คุ้มอ่ะนะ หล่อมากมายหล่ะนะ

มีเคลียร์ไฟล์ โฟโต้บุ้ค อัลบั้มพร้อมรูป 1 เซต ชอปปิ้งแบค

ฟังเพลงใหม่มาจังแล้วอยากซื้อซิงเกิ้ลมากกกก

ได้ฤกษ์เสียตังค์อีกแล้วหล่ะ งานนี้ ...

 

วันที่ 4

วันนี้วันเกิดคุณพ่อ กะยุจจี้ ...

แวบมาอัพไดอารี่อย่างเร็ว(จริงๆ นะ)

แล้วก็ไปอสมท.เอาบัตรซีดกะจิ๊บ แล้วก็ไอ้พลอย

เดินทางมั่วกันมากมาย แต่ก็ถึงหล่ะนะ

กลับถึงหอคนเดียว เพราะโดนพลอยทิ้งขากลับ ...

มาเดินตลาดนัดกะไอ้โบ

แล้วก็ไปจบลงที่บี4 ไปหาพี่โกะ

เกือบได้บุกห้องเทชชี่ซะแล้ว แต่พี่โกะไม่ยอม ฮ่าๆๆ

ไม่อยากให้เห็นความลับของเทชชี่นั่นเอง

เลยนั่งคุยกันข้างล่างชั้นหนึ่ง

ซักพักหมิวกะกี๋ก็มาสมทบ แล้วก็ชวนไปคุยกันบนห้อง ...

วันนั้นเลยได้ขึ้นห้องไอบะ+นิโนะแทน (พี่โกะก็ไปด้วย)

สุมกันอยู่ในนั้นจนถึงเกือบเที่ยงคืน

จริงๆอยากนอนที่นั่นเลยนะ แต่เกรงใจ ฮ่าๆๆ

อยากบอกมาก สิ่งแรกที่เห็นในห้องตอนเข้าไปคือ การ์ตูน ของLove Book ฮ่าๆๆ

เจ้าของคือใครกันนะ??

 

วันที่ 5 มาโกโตะมีมีทติ้ง แต่เนมไม่ได้ไป เพราะคิดว่าคนน่าจะไปกันเยอะ เลยไม่อยากไป

ไม่ชอบงานมีทที่คนเยอะๆ อ่านะ

เลยกลับบ้านไปดูเอ็มสเตในยูบีซีแทน (มีอาราชิ - คิตโตะ)

 

วันที่ 6 ตื่นแต่เช้ามารังสิต เรียนอย่างบ้าคลั่งตอนเช้า แล้วก็ไปนั่งเล่นเนตตอนบ่าย

เจอพายุเข้ามธ. กลับหอไม่ได้ ติดอยู่ที่ตึกเรียน จนถึง 5 โมงกว่าๆ

แถมยังโทรติดต่อใครไม่ได้อีกนะนั่น ตอนพายุเข้าอ่ะ

... และแล้วก็ค้นพบว่า มือถือมันพังไปแล้ว โฮๆๆๆ

ตอนเย็นนัดกะพี่โกะด้วย

จะเปิดไฟล์คิสสึตอนงานมีทติ้งบอร์ดพี่แพร์ให้ดู

หลอกล่อเทชชี่ขึ้นห้องตัวเอง ฮ่าๆๆ

พาพี่โกะขึ้นห้องตัวเองไปนั่งดูไฟล์ (มีโบกะพลอยด้วย ไม่ได้ไปสองต่อสองนะ)

พี่โกะกรีดร้องหลายรอบ

ประมาณว่าวันนั้นเบลอหลายที ... แถมเจอมุขพี่เฮฟไป ขำกระจาย ฮ่าๆๆ

 

วันที่ 7 วันนี้มีตลาดนัดเหมือนกัน

ไปลุยตลาดนัดหลังพายุลงกะโบ + พลอย

ลุยน้ำเลย โชคดีไม่เป็นฮ่องกงฟุตนะนั่น ...

วันนี้พยายามนั่งซ่อมมือถือต่อไปหล่ะนะ

 

วันที่ 8 พอเรียนเสร็จ ก็กลับบ้าน

เริ่มทนไม่ไหว ตัดสินใจออกจากบ้าน ไปสยามตอนเย็น

เอามือถือไปซ่อม ...

ได้ซากมือถือกลับบ้าน(มีแค่แบต+ฝาหลังเครื่อง+เมมการ์ด) ...

 

วันนี้ ...ไปสมัครสมาชิกโตโยต้า เพื่อดูโคฟเวอร์วันพรุ่งนี้

ยังสงสัยอยู่ ...

โคฟเวอร์กะโตโยต้าเกี่ยวกันยังไงเนี่ย??? ....

 

อัพไรว่ะ ไร้สาระดี ฮ่าๆๆ

 

รู้สึกมั้ย?? ... วันนี่มันแค่สัปดาห์เดียว

ทำอะไรเยอะแยะไปหมด

แต่

"หนังสือเรียนไม่ได้อ่าน"

มันแย่แล้วหล่ะนะ

 

ทำหลายๆ อย่างก็จริง แต่ดูสิ ...

สิ่งที่ควรจะทำจริงๆ ในเวลานี้ เนมกลับทิ้งมันซะอย่างนั้น

แย่ชะมัดเลยอ่า....

 

 

 

ใครอยากดูทิชา หมิว กี๋ แล้วก็ ฮิกกี้ (((เชิญค่า)))

 

 

 

ได้เมล forward จากน้องแนน yama_me มา

อ่านแล้วชอบมากมาย

มันโดนใจเข้าให้แล้วหล่ะนะ

จริงๆ คือมันคือสิ่งที่เนมอยากพูดออกมาเหมือนกัน

แต่มันบรรยายไม่ได้

พอมาเจอเมลนี้เข้า เลยโดนใจสุดๆ เลย ><

ขออนุญาตแปะนะคะ...

 

เราอาจจะหาความหมายของทุกสิ่งมาตลอดชีวิต แล้ววันหนึ่งเราก็พบว่า
 เพียงแค่มีบางสิ่ง ชีวิตก็มีความหมายแล้ว

มนุษย์เกิดขึ้นมาท่ามกลางความโดดเดี่ยว พร้อมด้วยหัวใจคนละ 1 ดวง
เมื่อ มนุษย์ 2 คนมาพบกัน

เราจึงเรียนรู้ว่า 1 + 1 อาจจะยังคงเท่ากับ 1

แต่ความโดดเดี่ยวนั้นหายไป ที่ เล็กๆ ขนาดไม่ใหญ่โตไปกว่ากำปั้น
 ที่ทำให้เราอยู่รวมกันบนโลกใบนี้อวัยวะที่สะกดด้วยอักษรง่ายๆ ใช้
แทนคำว่า "รัก" ได้เป็นอย่างดี

ความรัก ที่ประทับใจขอเก็บไว้ในใจแล้วอมยิ้มนะ
 ความรัก ที่ไม่ประทับใจขอเก็บไว้เป็นประสบการณ์
ความรัก ที่ทำเพื่อผู้อื่นเป็นความภูมิใจแบบเก็บไว้เอง
ความรัก ที่ทำเพื่อตัวเองนั่นไม่เรียกว่ารัก
ความรัก ที่คุณเจอในอดีตขอให้เป็นความทรงจำที่แสนดี
ความรัก ที่คุณเจอในปัจจุบันขอให้สมหวังกันทุกคน
ความรัก ที่คุณจะเจอ ในอนาคตให้อธิษฐานกันเอาเองนะ

 "ถ้าอ๊อกซิเจนทำชีวิตนี้ดำรงอยู่ได้
ความรักก็ทำให้การมีชีวิตนั้นมีความหมายมากยิ่งขึ้น"


 เคยมั้ยที่จะมี คุณเคยมีคนแบบนี้ที่ไม่ ใช่พ่อแม่พี่น้องหรือยัง?
ตอบตัวเองให้ได้ว่าใคร

เคยมั้ยที่จะมี...คนให้อภัยคุณทุกอย่าง
เคยมั้ยที่จะมี...คนอยู่เคียงข้างคุณเวลาที่คุณเสียใจ
 เคยมั้ยที่จะมี...คนจดจำความเป็นคุณได้ทุกอย่าง
 เคยมั้ยที่จะมี...คนยอมเสียสิ่งที่รักเพื่อคุณ
 เคยมั้ยที่จะมี...คนเห็นคุณสำคัญกว่าเพื่อน
เคยมั้ยที่จะมี...คนที่คุณอยู่ด้วยเฉย ๆ แล้วมีความสุข
 เคยมั้ยที่จะมี...คนที่มั่นใจในคำว่ารักของคุณ
 เคยมั้ยที่จะมี...ไม่อายเมื่อเดินข้างคุณ แม้คุณหน้าตาไม่ดีก็ตาม
เคยมั้ยที่จะมี...คนที่ทนคุณได้ไม่ว่า คุณจะด่า จะว่า เค้ ายังไง

 
เคยมั้ยที่จะมี...คนรับได้ในสิ่งที่คุณเป็นไม่ว่าจะมีคนมาว่าร้ายคุณยังไง
เคยมั้ยที่จะมี...คนที่เห็นความผิดของคุณเป็นเรื่องน่ารัก
เคยมั้ยที่จะมี...คนที่คุณอยากตื่นมาแล้วก็เจอกันสาส
เคยมั้ยที่จะมี...คนที่คุณคิดถึงเค้า แม้ว่าคุณไม่เหงาก็ตาม
 เคยมั้ยที่จะมี...คนที่คุณคิดถึงคนแรก เมื่อคุณทุกข์ใจ
 เคยมั้ยที่จะมี...คนที่คุณรู้ว่า เค้าช่วยให้คุณสบายใจได้
 เคยมั้ยที่จะมี...คนแคร์คุณมากมาย ไม่ว่าคุณจะทำร้ายเค้า ยังไง
เคยมั้ยที่จะมี...คนที่รับรู้ตัวตนที่แท้จริงของคุณ
เคยมั้ยที่จะมี...คนที่ยังรักคุณแม้คุณไม่เห็นความสำคัญของเค้าเลย

 ถ้าคุณเคยมีเค้าคนนี้อยู่จริง คุณควรถนอมเค้าไว้ให้ดี
 ถ้าคุณสูญเสียเค้าไปคุณเองที่จะเป็นคนเสียใจ

 ความหมายของหัวใจ เราอาจจะหาความหมายของทุกสิ่งมาตลอดชีวิต
แล้ววันหนึ่งเราก็พบว่า เพียงแค่มีบางสิ่ง ชีวิตก็มีความหมายแล้ว
>>>

 

มันเป็นเรื่องจริง จริงๆ นะ

เพียงแค่บางสิ่ง ... ก็ทำให้มีชีวิตมีความหมาย

อย่างน้อยตัวเนมก็รู้เลยหล่ะ

อันแรกคือ "ครอบครัว" ที่แสนจะอบอุ่น(มันเริ่มร้อนแล้วหล่ะ)

อันที่สองคือ "เพื่อนๆ" เพื่อนที่ไม่ต้องพูดอะไรมากก็เข้าใจเรา

อันที่สามคือ "ยามะพี" ... อันนี้นอกกรอบความคิดปกติไปนิด

แต่ว่านะ มันทำให้ชีวิตมีความพยายามขึ้นมาอีกนิดหล่ะ

อย่างน้อยก้ทำให้เด็กที่ไร้สาระไปวันๆ คนนึง 

รู้จักคุณค่าของการตั้งใจทำทุกอย่างให้เต็มที่

การมองโลกให้สดใส

ทำให้รู้จักคิดมากขึ้น

ไม่ใช่คิดแค่วันนี้รึพรุ่งนี้

แต่คิดไปถึงอนาคตอีก 5 ปี 10 ปีข้างหน้า

และสอนให้รู้ว่าเรายังต้องอยู่ร่วมกันกับผู้คนรอบตัวอีกมากมาย

ไม่ได้มีชีวิตอยู่เพียงคนเดียวหรอกนะ ...

 

 

 

 

วันนี้ได้คุณไข่มาสามใบหล่ะนะ

ฮ่าๆๆ

อยากรู้จังว่าเป็นตัวอะไร...

จะฟักตัวออกมาเป็นยามะพีไหมน้า ฮ่าๆๆ ...

 

 

นี่เป็นไดอารี่ยามะพี วันที่ 8 กับวันที่ 9 สิงหาคม

อ่านแล้วยอมรับตรงๆ เลยว่ามันอิจฉาบุคคลข้างเคียงยามะพีซะจริงๆ

 

第1093回

8月8日　　PM8：55

こんばんちわっ！
昨日は仁とマブダチのU君を一緒にカラオケに行きました。
八割洋楽うたったよ！（笑）
もちろんNEWSの歌も歌ったよ～！
『I・ZA・NA・I・ZU・KI』！知ってるかな？
それで昨日聞いた洋楽でカッコイイのがあったから
いまからCDショップにいってくるよ！
俺見つけるの下手だからいつも店員さんに聞いてる！
やさしく丁寧に教えてくれる店員さんに巡りあえますように。（笑）
それでは行ってきます

 

第1094回

PM8：42

こんばちわ
昨日はパソコンで友達とオンラインでしゃべってたんだ！
画像もそのままLiveで写るから面白いよ
電気やさんにCameraとMicrophoneを買いにいったの！
うちのご近所さんに付き合ってもらって
さっきGolfとmailしてたんだ。
昨日は仕事が大変でちょっと疲れてるって言ってた！
今はまだタイにいるんだって！
俺もタイに行ってみたいな～！
I wanna go to Thailand.

 

วันที่ 8 แบบว่า "ไปคาราโอเกะ!!"

อิจฉาจินกะยูคุงเฟร้ยยยยยย

ชั้นอยากเป็นจินซะเหลือเกิน ... งานก็ไม่ได้ทำด้วยกัน ละครก็ไม่เคยเล่นด้วยกัน

แต่ทำไม๊ ทำไม มันสนิทกันได้ขนาดนี้

นัดกันไปโน่น ไปนี่บ่อยซะเหลือเกิน ไอ้เพื่อนคนสำคัญคนนี้เนี่ย

แต่ก็โอเค เพราะว่ามันชินซะหล่ะ

แต่ว่านะ "อยากเห็นยามะพีร้องเพลงระยะประชิดแบบจินคุงกะยูคะงบ้างจังเลย!! > <"

ว่าแต่ไม่ได้ร้องเพลงคัตตุนกันเรอะ ?? ร้องแต่เพลงนิวส์กะเพลงฝรั่ง?

ว่างๆ ก็ร้องเพลงไทยมั่งเน้อ ...

 

วันที่ 9 ...TT TT

อ่านแล้วอยากร้องไห้

ความรู้สึกดีใจ เสียใจ จะบ้าตาย ปนเปไปหมดเลย

ยามะพี๊.... เพราะนายคนเดียวเลยนะเนี่ย ทำชั้นบ้า อ่านหนังสือไม่รู้เรื่องแล้ว โฮๆๆๆ

มีการเมลหากอล์ฟด้วย ...

อิจฉามันเฟร้ยยยยยยยยยยย

ใครรู้เมลกอล์ฟมั่ง เอามาแล้วช่วยแฮคเข้าไปที อยากได้เมลยามะพีที่อยู่ในลิสต์เมลกอล์ฟอ่า

ใครทำได้นะ จะยอมทำทุกอย่างให้เลยอ่ะ ...

อีกเรื่อง ยามะพีบอกว่า"ผมอยากมาประเทศไทย"

โฮๆๆๆ ผู้ชายคนนี้อยากมาที่นี่หล่ะ

ถึงแม้ว่ามันจะร้อนมาก ก็จะมาหรอยามะพี ไม่ชอบไม่ใช่เรอะ อากาศร้อนๆ อ่ะ

แต่ก็ยังอยากมา อยากมาหากอล์ฟ รึว่ามาหาเนมกันเนี่ย??

 

อย่ามาเลย เนมไม่อยากนั่งร้องไห้ ตอนที่เห็นยามะพีโดนรุม

มันน่าเศร้ามาเลยนะ TT TT

 

 

 

 

ซิงเกิ้ลทักกี้ ซึบาสะอันใหม่

 เพราะมากกกกกกกกทุกคน

เอ็มวีสดใสมากๆ

ทะเล คลื่นเบาๆ สายลมเย็น กับชายหนุ่มสองคน

ดูแล้วกรี๊ดดดดดดดดดดด

 

ของวัตโตะก็คอนเซ็ปต์เดียวกะสองคนนี้เลยเหมือนกัน

"HAVA RAVA"

เป็นอะไรที่น่าดูมากๆ

 

ผู้ชายสองกลุ่มดูโอนี้ ดีกว่า GM เป็นไหนๆ หล่ะนะ

ทำไมน้องพีไม่มาออกซิงเกิ้ลกะกี้ซึบ้างน่า ดูโอเหมือนกันเนี่ย??

 

คิดแล้วก็ปลง ..

 

 

ช่วงนี้มีแต่เรื่องแย่ๆ

ทั้งเรื่องข้อสอบที่ทำไปแล้ว

ทั้งเรื่องใครบางคน ... เห็นหน้าแล้วไม่ถูกชะตาชะมัดเลย

แล้วก็เรื่องอัพได ที่ต้องอัพสองรอบทุกทีเลย เซ๊งงงง

 

วันนี้สอบวิชาคณะ บ้าไปเลย

รู้นะ แต่เค้าไม่แม่นอ่ะ มันเบลอๆ ด้วย เข้าไปในห้องสอบแล้วอยากนอน

 

เมื่อวานก็ไปเจอเรื่องป่วงๆ เข้า ทำเอาเซ็งก่อนสอบ

อ่านหนังสือแล้วก็ไม่เก็ทอีกตะหาก

เหนื่อย + เครียด

 

เรื่องใครบางคนนี่ แอบเคืองเฟร้ย

ต้องทนเจอไปอีกกีเดือนฟร่ะเนี่ย?? ไม่อยากเจอหน้าแล้วเว้ยยยยยย

ทำไมต้องเจอทุกสัปดาห์ ??

เบื่อชะมัดเลย ... แง่วๆๆ

 

+++ +++ +++

 

HAPPY BIRTHDAY To พัด กะ น้องจิ๊บด้วยน้า

แฮปๆๆ ปี้ๆๆ

มีความสุขมากๆ น้า

มาแก่ขึ้นอีกปีด้วยกันเถอะ ฮ่าๆๆ

 

ลืมส่งsms ไปให้พัด

ขอโต้ดน้าก๊าบบบบบบ

เค้าเบลออออออออเริ่มเลยหล่ะคราวนี้

มันป่วงๆ ช่วงสอบ อย่าว่ากันน้า

เดี๋ยวจะไปแฮปย้อนให้หล่ะกันน้า

 

++ ++ ++

 

กลับไปเครียดต่อ เนื่องด้วยเทศกาลสอบยังไม่จบลง ...

 

จะวันแม่แล้ว เอาเป็นว่าจะตั้งใจสอบเพื่อหม่ามี๊นะฮับบบ ...

 

Do the Best, Get the Glory !!

V I C T O R Y

Fly to high with NEWS~ ...

 

[ gYm : Fever to Future ]

ชอบท่อนยามะพีร้องสุดๆ เลย

ฟังกันดูเนะ ~

วันนี้ เนมไปมีทติ้งงานบอร์ดฟิกของพี่แพร์มาหล่ะ (^0^)/

ไปตอนเค้าเริ่มงานไปแล้วประมาณครึ่งชม. - -"

เนื่องจากโดโคโมะเดือนหกที่อาคานิชิคุงลงปก

แถมมีคาเมะจังอยู่ข้างในอีก 1 หน้าทำให้ล่าช้าไป

 

ขึ้นรถไฟฟ้าไปลงพร้อมพงษ์ เพราะความเชื่อใจจินคุง(S.O.S)

เค้าบอกว่ามันใกล้เหมือนกัน + ไม่ต้องข้ามถนนใหญ่

และแล้ว ... เดินมาเกือบ 5 ซอย ถึงจะถึงงาน แถมข้ามถนนไปหลายรอบ

ไม่ได้ข้ามถนนใหญ่หรอก แต่มีถนนเล็กๆ ให้ข้ามแทน

ตกลงเรากลายเป็นหนูทดลองซะงั้น เพราะว่าคนบอกเนี่ย

ก็ดูเหมือนว่าจะลงสถานีอโศก ... หึหึ แอบแค้น

แต่ดีนะเนี่ย ตอนขึ้นแสดงเต้นดี หายเคืองๆ ฮ่าๆๆ

 

งานนี้มีประกวดร้องคาราโอเกะ "ไดเตะ ซินยอริต้า"

แอบเคือง ถ้ารู้ว่าคนประกวดเป็นแบบที่เห็นนะ

รู้งี้เค้าลงแข่งด้วยก็ดีหรอก (ผิดเอง โรคขี้เกียจเกาะตัว ฮ่าๆๆ)

รางวัลเป็นโปสเตอร์ทีบีซี ของยามะพีเวอร๋ชั้นเซ๊กซ์เอ๊กซกระจายยย

ขนาดใหญ่มากกกกแปะฝาบ้านได้ทีเลยเดียว ...

และแล้ว ... คนที่ได้ไปก็คือ แฟนเพลงของคาเมะ

กรี๊ดดดดดดด แอบเคืองเหอะ อยากให้มันตกอยู่ในมือของคนรักยามะพี

ถ้าเป็นแบบนี้ให้พี่แพร์เก็บไว้เองดีกว่าอ่ะ งื้อออออออออ ...

 

วันนี้ได้วีซีดีคอนเสิร์ตนิวส์กลับมาเป็นที่ระลึก พร้อมกับแผ่นรองเขียนน่ารักๆ

 จริงๆ ไอ้วีซีดีเนี่ย... ได้ของคัตตุนหล่ะ แต่ว่าพอตอนเดินไปเอา

พี่แพร์พูดเลยว่า เอาคอนนิวส์ให้น้องเค้านะ เค้าชอบนิวส์ ฮ่าๆๆ

ยังไม่ได้พูดอะไรเลยนะนั่น ขอบคุณพี่แพร์อย่างสูง

ประมาณว่า แค่มองตาก็รู้ใจ ...

จริงๆ คือ แค่มองตาก็เห็นยามะพีอยู่ข้างในมากกว่า ฮ่าๆๆๆ

 

อยากให้คราวหน้าจัดอีก จะโผล่หน้าไป งานสนุกดี

แต่แอบเงียบเหงาบางช่วง แต่ก็นะส่วนน้อยนิดดดดด

 

ช่วงที่สนุกสุดๆ ก็คงจะเป็นตอนที่ประกวดทำเอ็มวี

ชอบเอ็มวีจินเมะอันที่สอง กะเอ็มวียามะพีอ่ะ

ของจินเมะแบบว่า นับถือเรื่องการตัดต่อกะการใช้เทคนิคมากๆๆๆ

เก่งชะมัดเลย เห็นแล้วแอบอิจฉา อยากทำได้มั่ง

ของเราพอทำได้แบบไม่ไฮโซหรูหรามาก

แล้วก็ของยามะพีนี่โดนใจแบบว่า "คิดได้ไงเนี่ย"

"...ไม่มีใครๆ รักคนหน้าตาอย่างฉัน"

เอาเพลงแบบนี้มาให้ยามะพี??

หน้าตาอย่างยามะพีไม่มีใครรัก???

ไม่มีใครรักเนมรักเองก็ได้  *0*//

หน้าตาอย่างนี้ไม่มีคนรักได้ยังไงกันนนนน

แต่เอ็มวีแอบทำเนมจะร้องไห้

เป็นโรคแพ้น้ำตายามะพี เห็นยามะพีร้องไห้ทีไร

น้ำตามันจะไหลทุกทีเลยอ่ะ ฮือๆๆๆ

ดูจนเริ่มอิน ... ไม่มีใครรักจริงๆ ก็มาหาเนมนะ ยามะจัง

(เพ้อไปแล้วววววว)

 

เหนื่อยแล้วหล่ะ

ไปและ บ่นมาได้พอสมควร

 

( เพลง 00:00:16 = Kamenashi Kazuya @ Utawara ) 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

ハッピ！　ハッピ！　（＾３＾）

 

＊　＊　＊

 

 

今月、

ＧＹＭ　Ｉｎ　サ少年倶楽部

ＴＴ＾ＴＴ

 

なんで？？

わからない　（Ｏ0Ｏ）

 

山下君は大好きです、けど、ゴルフとマイクは好きじゃないよ。

サ少年で、山下君だけを見たいね～～。。。

 

Day was passed so fast ...

 

I've just closed my eyes for a while

one day left...

 

I'm thinking of you in my mind

one day left...

 

I'm laughing with you

one day left...

 

I'm crying for you

one day left...

 

the day that I'm with you is too fast

 

but

 

 

 

The day that you're gone ...

time pass too slowly

 

tick...

tick...

tick...

 

I'm waiting for you come back to me every second

 

but until now...

I'm alone

 

from now on

time pass slowly...

 

I'm looking for you everywhere

only one place that I can see you is

"Sky" 

 

 

 

 

 

ไม่รู้อะไรซะเลย รู้น้อยทำรู้มากกกก ((เคือง))  ...หงุหงิ ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

= = = = = =

 

 

 

 

 

ช่วงนี้ความวุ่นวายค่อนข้างจะผ่านพ้นไปเกือบหมดแล้ว ฮ่าๆๆๆ

ทั้งรับน้องคณะ รับน้องโต๊ะ วันเกิดตัวเอง ขอโควต้าเรียนเพิ่ม

เหลือแต่เรื่องตารางสอบญี่ปุ่นกะac ที่ตรงกันแล้วขอเปลี่ยนไม่ได้เนี่ยหล่ะนะ

แย่ชะมัดเลย ไม่รู้จะคุยกะอาจารย์ยังไงดี ขอร้องแทบตาย ไม่สนใจกันเลยซักนิด

ขอสาปแช่งให้ลูกหลานเค้าโดนแบบนี้มั่ง

จะได้รู้สึกสำนึกมาบ้าง

 

"เรื่องบางเรื่องช่วยๆ กันได้ก็ควรจะช่วยกันบ้างนะเนี่ย"

 

เนมไม่ได้โดดเที่ยวเลยขอเลื่อนวันสอบซะหน่อย

เฮ้อออออออ เบื่อคนแบบนี้ชะมัดเลย

 ....

 

วันนี้ไปสยามมาหล่ะ ไม่ได้ไปมาเกือบเดือนแล้ว คิดถึงมากกกกกกก

เป็นโรคจิตชอบเดินสยามทุกวัน

จุดมุ่งหมายวันนี้ มาเอาคลิปยามะพี(ที่พินอัพหายไป) TT^TT

แล้วก็มาซื้อบัตรอีก 2 งาน

ได้ข่าวว่าวันนี้โบกี้จะเลี้ยงหนัง ดีใจจะได้ดูซาโตชิ

แต่เหมือนว่าชิวกันไปหน่อย ดูไม่ทันซะงั้น ได้กินข้าวฟรีแทน (แอบเสียดายนะนั่น)

แต่แบบว่าเฮฮาได้ดู Kisz กะ S.O.S. มาเต้นงานส.ส.ส.

แอบมีdaite กะ six senseด้วย

อัพเดทกันใหญ่ทั้งสองวงเลย

เห็น B.E. & Deliz & Slash &M.C. มางานด้วย

เลยเจอคนน่ารักๆ เยอะเลย

มีคนดังมางานด้วย แต่ได้ข่าวว่าไม่มองเลย ฮ่าๆๆ

สนแต่เด็กโคฟเวอร์ ซะงั้นอ่ะนะ ...

 

อู๋แอบเต้นเรียกเลือด ได้ข่าวว่าเป็นลมไปแล้ว

แอบเป็นห่วงนะนั่น สงสัยเต้นเมามันส์ในอารมณ์มากไปหน่อย ฮ่าๆๆ

 

(ไม่มีรูปมาลงนะค้าบ การ์ดรีเดอร์คุณพี่สาวเอาไปใช้)

(ตัวอ่านที่เครื่องมันเจ๊ง ใช้ไม่ได้ โฮๆๆ)

 

รออีกหน่อยจะมาแปะรูปลงให้ดูกันถ้วนหน้า

 

วันนี้เป็นงานปฐมนิเทศน้องๆ ปีหนึ่งกัน

ตื่นตั้งแต่ 5.40 แต่แอบงีบต่อถึง 6.10 น. (ฮ่าๆๆ)

ไปถึงที่นั่นประมาณซัก 8โมงนิดๆ

คนเยอะมากกกกกกกกก แทบไม่มีที่นั่ง

 

เป็นวันที่ดูวุ่นวายทั้งพี่ ทั้งน้อง

ทำเอาหมดแรงเลยทีเดียว

หลังจากน้องๆ เข้าห้องไปปฐมนิเทศ

พวกเราก็มาประชุมกลุ่มกัน

ได้อะไรคืบหน้ามาเล็กน้อย

(จริงๆ มันน่าจะได้อะไรมากกว่านั้นนะนั่น)

 

แล้วก็ขับพาน้องไปวจ.

ไปกินข้าว และสัมผัสบรรยากาศความเป็นโต๊ะของเศรษฐศาสตร์

(ฟังดูยิ่งใหญ่ไปไหมเนี่ย??)

 

พอมาถึงช่วงเวลาสำคัญจับสายรหัส

เล็งไว้แล้วหล่ะว่าน่าจะได้คนนี้

(รู้สึกมาตั้งแต่ตอนเป็นน้องเนียนวันแรกพบแล้ว)

สุดท้ายได้จริงๆ ด้วย

ตอนนี้ เนมมีน้องรหัสแล้วน้า

ชื่อ "MIKE"

 

คือแบบ ในคณะตอนวันแรกพบ

ก็เห็นนะว่ามีน้องชื่อไมค์อยู่สองคน รู้สึกตั้งแต่ตอนนั้นแล้วหล่ะนะ

ว่าในโต๊ะต้องได้น้องไมค์ 1 ใน 2 คนนั่นมาแน่ๆ

ได้มาจริง ๆเหอะๆ

แล้วก็รู้สึกด้วยว่าจะได้เป็นน้องรหัส

ดันเป็นจริงซะนี่

 

เซนส์ของเนมแรงมากกกกก (ฮ่าๆๆ)

 

น้องนิสัยดีนะ

ดีโคตรรรรรรรรรรรรร

พูดจาดี

ทำตัวก็ดี

เสียอย่างเดียว

 

งี้ดดดดดดดดดด สงสัยทำกรรมมาแต่ชาติปางก่อน

(แต่ก็ยังดี ไม่ได้ชื่อกอล์ฟ ถ้าชื่อนี้จริง จะสั่งให้น้องเปลี่ยนชื่อ ฮ่าๆๆ)

แต่ก็นะ ทุกครั้งที่เรียกชื่อน้อง มันแปลกๆ อ่ะ

มันแบบว่า ... บรรยายไม่ถูก รู้สึกขนลุกขึ้นมา ฮ่าๆๆ

 

ไม่ได้ไม่ชอบน้องนะ แต่ไม่ชอบชื่อนี้เท่านั้นเองอ่ะ

 

จะเปิดเทอมแล้ว

งานกะลังเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

 

ปล.

วันนี้เสียตังค์ไป 160 บาท แอบเศร้า

อุตส่าห์ประหยัดได้แล้วเชียววววววว

TT-TT